Opowieść wigilijna

Dawno mnie tu nie było, ale mimo pandemii czas płynie mi bardzo szybko i nie wystarcza go na wszystkie zajęcia. 

Jutro z moją siódmą klasą rozpoczynam cykl lekcji na temat Opowieści wigilijnej. Cały czas szukam sposobów na to, by zmobilizować ich do pracy, uaktywnić i sprawić, by chciało im się rozmawiać, toczyć dyskusje. Z tego powodu przygotowałam dla nich króciutką prezentację dotyczącą lektury. Pierwszy raz zrobiłam swego rodzaju escape room. 

W planie są tylko cztery zadania, ponieważ mamy 45 minut, a moi uczniowie pracują dość wolno. Mam jednak nadzieję, że sprawi im to przyjemność i z chęcią rozwiążą przygotowane zadania. Wykorzystałam gotowe już ćwiczenia udostępnione na stronach: quizziz.com i learningapps.org. 

Tutaj jest prezentacja. Każdy może edytować tę pracę, test, który w niej udostępniam, będzie ważny do jutra do 9.45, musicie więc dostosować godziny do swojej klasy. :)

Tajemniczy ogród - lekcja zdalna cz. II

Nie miałam pojęcia, że lektura Tajemniczy ogród tak bardzo przypadnie mi do gustu. W czasie czytania faktycznie przeniosłam się do tego cudownego miejsca, w którym tajemnica goniła tajemnicę. To książka ponadczasowa. Przekazuje nam wiele prawd, możemy sporo się z niej nauczyć. 

W oparciu o tę lekturę możemy poruszyć przeróżne tematy:

- miłość,

- relacje dzieci i rodziców,

- przyjaźń,

- tajemnica,

- wpływ przyrody na człowieka,

- wpływ pozytywnego myślenia na samopoczucie

i wiele innych, o których teraz nie pamiętam. 

Myślę, że uczniowie spokojnie będą mogli wykorzystać Tajemniczy ogród w czasie pisania wypracowania na egzaminie ósmoklasisty. Często pojawia się polecenie, by odwołać się do innych tekstów kultury, by napisać opowiadanie, w którym bohater jakiejś lektury obowiązkowej spotyka się z postacią z innej książki.

Ta książka ma duży potencjał. 

Stworzyłam jeszcze jedną prezentację o tej lekturze. Urodziła się w wielkich bólach, bo genially zupełnie nie chciało ze mną współpracować, ale udało się. 

Link do prezentacji jest tutaj. 

Tematy wypracowań, o których pomyślałam, nie są bardzo zaskakujące ani innowacyjne. Wybrałam formy wypowiedzi, które muszą poćwiczyć moi uczniowie. 

Mimo wszystko te prezentacje są dość mocno dostosowane do konkretnych dzieci.

Myślę, że w przyszłym roku będę również wykorzystywać prezentacje, które przygotowuję teraz. Część zadań interaktywnych można wykonać z całą klasą, a ja mam przeświadczenie, że takie ćwiczenia uczniowie lepiej zapamiętują niż te zapisane na kartce.
Dobra zabawa sprzyja nauce.

Katarynka - pomysł na lekcję zdalną

Katarynka Bolesława Prusa nie jest moją ulubioną lekturą. 

Wydaje się dla uczniów odległa, a przez to często nie do końca zrozumiała. 

Jutro przed nami spotkanie on-line i próba dyskusji na temat tej noweli. 

Lekcja została stworzona na podstawie materiałów przygotowanych przez Nową Erę. 

Zapraszam do zapoznania się z prezentacją tutaj. 

"Tajemniczy ogród"

Ostatni raz, kiedy czytałam tę książkę, chodziłam do podstawówki. W tym roku pierwszy raz miałam omawiać z uczniami Tajemniczy ogród.  Nie zrobimy tego w standardowy sposób, nie porozmawiamy w sali, nie zagramy w grę planszową. To zostanie dla innych klas, na lepsze czasy. 

Dziś przygotowałam prezentację dla moich uczniów. Są w niej zadania interaktywne oraz ćwiczenia do wykonania w zeszytach. Chcę, żeby moim uczniom została notatka na ten temat. Zanim zabiorą się za rozwiązywanie zadań, spotkamy się on-line i porozmawiamy o lekturze. Wskażemy głównych bohaterów, opowiemy o tym, kiedy i gdzie toczy się akcja książki. Porozmawiamy o swoich odczuciach, co nam się podobało, a co denerwowało nas, gdy czytaliśmy. 

Tutaj jest link do mojej prezentacji: Tajemniczy ogród.

Nauczanie zdalne - jak to zrobić?

Bardzo ciekawym doświadczeniem jest nauczanie zdalne, które w tej chwili powstaje. Uczniowie i nauczyciele mają szansę się sprawdzić w czymś nowym. Być może czymś, czego nie robili wcześniej. 

Dla mnie nowością jest zupełnie inna informacja zwrotna od uczniów. Pojawiają się wątpliwości, a również chwalenie się sukcesami - Proszę pani, zrobiłem! Udało mi się! To jest budujące. Wydaje mi się, że w tej chwili uczniowie będą mieli więcej swobody - sami wybierają sobie czas, w którym wykonają zadanie. Muszą pogłówkować, nie podniosą od razu ręki, żeby powiedzieć, że nie rozumieją. Sami spróbują poszukać rozwiązań. A przynajmniej część uczniów. 

Dziś strona learningapps.org przeżywa oblężenie. Nie przypuszczałam, że tak wielu nauczycieli skorzysta z tej strony. 

Ja przygotowałam już różne materiały na kolejne dni. 

1. ćwiczenia ortograficzne - rz i ż

2. "Charlie i fabryka czekolady" - milionerzy

3. odmiana rzeczownika przez przypadki

4. rozpoznawanie rodzajów rzeczownika.

I tutaj przygotowane przez GWO słuchowiska (nie trzeba się logować :)):

1. klasa 4

2. klasa 5.

Nie mam zamiaru sprawdzać moich uczniów ani wystawiać ocen za to, że czegoś nie zrobili. 

Ufam, że moje prośby dotarły do nich, a zadania są na tyle przyjemne, że chętnie i szybko je wykonają. 

W tym tygodniu będą się pojawiać kolejne propozycje, które przedstawię moim uczniom.

A Wy jak radzicie sobie w tym trudnym czasie? 

Co zamiast kartkówki z lektury?

Jeszcze do niedawna byłam "fanką" robienia kartkówek z lektur. W ten sposób wiedzę sprawdzali moi nauczyciele ze szkoły podstawowej, gimnazjum i liceum. 

Zawsze przed omawianiem lektury pisaliśmy kartkówkę. Do dziś miło wspominam tych nauczycieli, więc uznałam ich sposób działania za właściwy.

Po pewnym czasie złapałam się na tym, że sama części rzeczy, o które pytam, nie pamiętam. Nie były to pytania bardzo szczegółowe, ale przy pierwszym przeczytaniu nie będziemy pamiętać wszystkiego. 

Uznałam, że lepiej, by uczniowie skupili się na treści i na spędzeniu miłego czasu z książką niż zastanawianiu się nad tym, co może być na kartkówce.

Przed omawianiem lektury proszę o uważne czytanie, zaznaczanie fragmentów, robienie notatek, a potem rywalizujemy.

Ostatnio z szóstą klasą omawialiśmy Hobbita. Na pierwszej lekcji opowiedziałam uczniom o życiorysie Tolkiena, wspomniałam różne anegdoty i prywatne historie autora. Ileż emocji wzbudziła w nich informacja, że mężczyzna nie mógł spotykać się z ukochaną dziewczyną! 

Uczniowie bardzo się zaangażowali - słuchali jak zaczarowani, co bardzo mnie ucieszyło (wykorzystałam tę stronę https://tolkien.com.pl/). 

Na kolejnej lekcji wykorzystałam grę przygotowaną przez GWO - Między nami graczami. 

Uczniowie podzielili się na cztery grupy. Otrzymali ode mnie mapy, list od Gandalfa, przeanalizowaliśmy dokładnie zasady gry (dla mnie to również było pierwsze spotkanie z Hobbitem w tym wydaniu) i zaczęliśmy grać.

Dzieci były bardzo zaangażowane, każdy miał wyznaczone zadanie i musiał o nim pamiętać. Jestem zdziwiona, bo nawet się nie kłócili.

Poświęciliśmy na grę dwie lekcje, ale to wciąż było za mało. Najbardziej wytrwałym graczom udało się otworzyć dwie na cztery bramy wiedzy.

Uczniowie byli bardzo zadowoleni i pytali kiedy znowu będziemy grać. 

A Wy jak sprawdzacie czy Wasi uczniowie przeczytali książkę? 

Lapbook - "Mikołajek"

Bardzo lubię zaczynać pracę z klasami czwartymi. Uczniowie tych klas są bardzo chętni do pracy i lubią bawić się językiem polskim.

Ostatnio omawialiśmy lekturę - "Mikołajek". Jest to bardzo popularna książka i dzieci ją wprost uwielbiają. 

Dzisiaj wykonywaliśmy lapbooki związane z opowiadaniami o niesfornym Mikołajku.

Uczniowie podzielili się na grupy (dali radę bez mojej pomocy), przygotowali materiały i rozpoczęli pracę. 

Oto wyniki naszej pracy: 

Na koniec uczniowie wypełnili ankietę: Jak pracuję w grupie? 

Będziemy to powtarzać. :) 

Pierwsza lekcja w nowym roku szkolnym ;)

Od dawna nie udało mi się nic wymyślić - byłam dość mocno zajęta prywatnym życiem i blog zszedł na dalszy plan - więcej działałam w rzeczywistym świecie.

W czerwcu byłam prawie pewna, że nie czekają mnie żadne zmiany w nowym roku szkolnym. Okazuje się, że jednak będę uczyć czwartą klasę. 

I wiecie co?

Nie mogę się już doczekać!

Wprowadzanie czwartoklasistów "w dorosły" świat jest niezwykłym doświadczeniem. Nie jest to łatwa praca - trzeba przestawić dzieci z zupełnie innego trybu pracy, przekonać do siebie rodziców, żeby uwierzyli, że ich dzieci świetnie sobie dadzą radę i nikt nie zrobi im krzywdy. 

W ubiegłym roku szyfrowałam lektury (w taki sam sposób jak TUTAJ). W moim przypadku to się nie sprawdziło - część uczniów zgubiła te kartki, nie wkleiła ich, zapomniała, nie przepisała i cały rok dopytywali "a co będziemy czytać?". Dlatego też zabawę z szyfrowaniem zostawię na późniejsze lekcje, a dla moich gagatków przygotowałam gotowe listy lektur. 

Nie jest to nic innowacyjnego, ale jeśli macie ochotę pobrać, zobaczyć to zapraszam TUTAJ. 

Postanowiłam też ułatwić moim czwartoklasistom życie i trochę więcej powiedzieć o prowadzeniu zeszytów. Chciałabym, żeby te zeszyty faktycznie im służyły i w ósmej klasie były swego rodzaju "bazą wiedzy". Zasady do pobrania TU. 

Na pewno skorzystam z okazji, by poznać moich nowych uczniów, jestem bardzo ciekawa ich zainteresowań i pasji. Jeszcze nie stworzyłam takiej karty, ale jak to zrobię - dam znać.

A Wy? Jak witacie swoich uczniów? Macie już zaplanowane pierwsze lekcje? Dajcie znać!

Jak zachęcić uczniów do czytania książek?

Mówi się, że Polacy mało czytają.

Nie do końca się z tym zgadzam.

Jednak uczniowie niechętnie czytają książki.

Wciąż istnieje przeświadczenie, że lektury są nudne. Nowa podstawa programowa rzeczywiście nie daje nauczycielowi zbyt dużego pola do manewru. 

Pojawiają się książki, które są trudne w odbiorze dla osób dorosłych, dla dzieci to kompletna abstrakcja. 

Nie chciałabym jednak, aby moi uczniowie całkiem zniechęcili się do czytania. Przecież to naprawdę świetna przygoda.

Kto czyta książki, ten żyje podwójnie. 

                                      Umberto Eco

Ten cytat towarzyszy nam od początku roku szkolnego. 

Część uczniów chętnie sięga po książki, to zapewne zasługa czytających rodziców, którzy potrafili pokazać im, jak wiele frajdy może sprawić zanurzenie się w lekturze. Nie wszyscy mają takie szczęście, ale od czego mają polonistów?

Ja działam na kilka sposobów.

Po pierwsze

Polecam książki, które są interesujące dla tego wieku. Na liście hitów znajdują się:

Andrzej Maleszka i Magiczne drzewo,

C. S. Lewis Opowieści z Narnii,

Ewa Nowak i jej wszystkie powieści dla młodzieży (dobre już dla trzynastolatków),

Baśniobór, 

wszystkie części Mikołajka,

Felix, Net i Nika, 

Dzienniczek Cwaniaczka, 

wszystkie przygody Koszmarnego Karolka,

Marcin Szczygielski i jego Za niebieskimi drzwiami, Czarny młyn, Arka czasu,

Marcin Kozioł Skrzynia władcy piorunów,

Sara Pennypacker Pax, 

Roald Dahl Matylda, Charlie i fabryka czekolady.

To książki, które znam, które sama przeczytałam. Opowiadam dzieciom ich fabułę, a one po lekcji biegną do biblioteki, bo chcą je przeczytać.

Uczniowie potrzebują lektur, w których "coś" się dzieje, potwory, czary, szybka akcja - to jest to. Z moją ubiegłoroczną szóstą klasą czytaliśmy Opium w rosole. Ja się zachwyciłam, ale dzieciaki stwierdziły, że za mało się działo. 

Niech więc czytają to, gdzie dzieje się dużo.

Po takim wprowadzeniu proszę chętnych uczniów (a chętni są zazwyczaj wszyscy), żeby wypożyczyli jedną książkę, którą przeczytają. Niekoniecznie z tych, które przedstawiłam - myślę, że panie bibliotekarki doskonale znają gusta młodzieży i świetnie podpowiedzą, co może być dla nich ciekawe. Potem zapraszam ich do prezentacji książki, którą przeczytali. Ich zadaniem jest zachęcenie kolegów i koleżanek do przeczytania tej samej powieści. To się zazwyczaj udaje! :) 

Po drugie

Rywalizacja działa doskonale. 

Uczniowie potrzebują wyzwań. 

Chcą się ze sobą ścigać. 

Co roku w Internecie możemy znaleźć setki Wyzwań czytelniczych. Stworzyłam takie dla moich uczniów. Realne, z ilością książek, którą są w stanie przeczytać. 

Można je pobrać TUTAJ.

Po trzecie

Pokazuję, że współczesna technika sprzyja czytaniu. 

Sama korzystam z czytnika książek elektronicznych i zachęcam do tego moich uczniów. 

Dzisiaj nawet w telefonach mamy funkcje, które sprawiają, że używając ich nie męczy nam się wzrok, więc uczniowie mogą wykorzystywać sprzęt, który już posiadają. 

Przy tej okazji warto poruszyć temat praw autorskich i tego, co zrobić, żeby legalnie korzystać z tych dobrodziejstw.

Po czwarte
Organizujemy lekturowe gry.
Wydawnictwo GWO proponuje sporo gier na podstawie lektur. O Akademii pana Kleksa pisałam TUTAJ.
Świetnym sprawdzianem czy uczniowie uważnie przeczytali książę jest również zagranie w kahoot. O tym było TU.
Dobrym pomysłem jest też lekturowe taboo. Uczniowie Asi Heftowicz w ten sposób sprawdzali wiedzę z Kamieni na szaniec. Zajrzyjcie TUTAJ.

A Wy? 

Jak zachęcacie swoje dzieci do czytania? 

A może wcale nie musicie, bo sami chętnie sięgają po książki? 

Akademia Pana Kleksa

Akademia Pana Kleksa to właściwie kopalnia pomysłów na lekturę. Tym razem postanowiłam skorzystać z pomysłu zaproponowanego przez GWO. Grę dydaktyczną na podstawie Akademii Pana Kleksa można znaleźć tutaj. 

Dzieci podzieliłam na cztery grupy, które wykonywały na czas zaplanowane zadania - przędzenie liter, lekcję kleksografii. Uczniowie musieli odpowiadać na pytania związane z lekturą. 

Niezbędna tu była konkretna wiedza z książki.

Za każdą odpowiedź - dobrą czy złą, byli nagradzani piegami, a grupa, która uzbierała najwięcej piegów otrzymała ocenę bardzo dobrą.

Od razu było widać kto przeczytał książkę.

Jutro będziemy robić lapbooki. Jestem ciekawa efektów! 

"Mały Książę"

Zastanawiałam się, jak zachęcić moich uczniów do pracy z lekturą "Mały Książę". Mam nadzieję, że znalazłam sposób.
W spirali umieściłam ważne, krótkie cytaty pochodzące z książki. Zadaniem uczniów będzie odnalezienie tych zdań i wyjaśnienie ich znaczenia w zeszytach. Czy to dobry pomysł przekonam się już w środę. :)

Niezwyczajnie o mitach

Mitologia zawsze wydawała mi się czymś strasznym. I strasznie nudnym. Do czasu, gdy zaczęłam pracę w szkole i zobaczyłam w mitach potencjał, którego wcześniej nie dostrzegałam. 

Co zrobić, żeby uczniom udało się zapamiętać te wszystkie trudne imiona bogów? Jak im pomóc w łączeniu atrybutu z bogiem?

Chyba znalazłam na to bardzo smaczny pomysł. 

Najpierw omówiliśmy wszystkie mity. Na jeden mit przeznaczałam, w zależności od potrzeb, jedną, dwie lekcje. Uczniowie na bieżąco czytali teksty. 

Po omówieniu mitów mieliśmy zrobić sprawdzian podsumowujący ten dział.

Przedtem natomiast postanowiłam, że zrobimy sobie "ucztę bogów greckich". Mieliśmy na to dwie godziny lekcyjne. Uczniowie przebrali się za bogów, których wcześniej wylosowali oraz przynieśli ze sobą różne dania, które mogłyby się znaleźć na Olimpie. 

Każdy uczeń miał przygotować o sobie (swoim bogu) krótką przemową, a potem mogliśmy zasiąść do stołu. 

Było bardzo smacznie, zaangażowali się i uczniowie, i rodzice. Późniejszy sprawdzian wypadł naprawdę dobrze, bo dzieci przypominały sobie "Hades? Franek był Hadesem! Co on tam ze sobą przyniósł?..." i bez trudu odpowiadały na pytania.

Na kolejnych lekcjach słyszałam tylko "proszę pani, czy przy innych lekturach też będziemy mogli zrobić taką ucztę?". :) 

W tym roku też uczę piątą klasę. Już nie mogę się doczekać mitologii! :)